هرپس ویروس انسانی 6 و 7 (HHV 6 & 7)

هر پس ويروس انساني تيپ 6

اولين بار در سال 1986، هر پس ويروس لنفوتروپيک Tبه نام هر پس ويروس انساني 6 شناسايي شد . ايزوله هاي اوليه اين ويروس از کشت سلول هاي تک هسته اي خون محيطي بيماران مبتلا به اختلالات لنفوپروليفراتيو به دست آمد .

خصوصيات ويروس

اندازه DNAي اين ويروس حدود 160 تا 170 Kbpو محتويات گوانين و سيتوزين آن حدود 43 تا 44 درصد است . ترتيب توالي ژنتيکي ژنوم هرپس ويروس انساني شماره 6 ، به سيتومگالوويروس انساني بيشتر از گاما هرپس ويروس هاي لنفوتروپيک شبيه است .

در هر حال ، به نظر مي رسد که هر پس ويروس انساني تيپ 6 هيچ گونه ارتباط آنتي ژن با ساير هر پس ويروس هاي شناخته شده انساني ندارد . به جز اين که با هر پس ويروس تيپ 7 ، واکنش متقابل محدودي مي دهد . هر پس ويروس تيپ 6 را مي توان بر اساس آنتي ژن به دو گروه متمايز ( به نام Aو B) تقسيم نمود .

اين ويروس در لنفوسيت هاي Tکه داراي  CD4 هستند ، به خوبي رشد مي کند . انواع ديگري از سلول ها نظير سلول هاي Bو سلول هاي گليال ، فيبروبلاستوئيد ها و مگاکاريوسيت هاي اوليه نيز تکثير اين ويروس را حمايت مي کنند . موقعي که ويروس در بزاق وجود دارد ، پس سلول هاي دهان وگلو بايد آلوده باشند . هنوز مشخص نيست که کدام سلول هاي بدن به عفونت مخفي با اين ويروس مبتلا مي شوند . CD46 انسان معمولا گيرنده سلولي براي اين ويروس است .

 

اپيدميولوژي و يافته هاي باليني

بررسي سرواپيدميولوژي با به کار بردن تست هاي ايمونوفلورسانس نشان داده است که هر پس ويروس انساني تيپ 6 در همه ي افراد دنيا ديده مي شود . تخمين زده شده است که بيش از 90درصد کودکان بيش از يک سال و بزرگسالان با اين ويروس آلوده هستند .

عفونت با هر پس ويروس انساني تيپ 6 معمولا در دوران نوزادي رخ مي دهد . اين عفونت اوليه موجب اگزانتم سوبيتم يا بيماري ششم (يا روزئولا اينفتم ) مي شود . اين بيماري خفيف در دوران کودکي شايع است و با تب بالا و بثورات جلدي همراه است . به نظر مي رسد واريانت B6مسئول ايجاد اين بيماري است . اين بيماري با تشنج ناشي از تب در کودکان ارتباط داشته است .

راه انتقال هر پس ويروس انساني تيپ 6 احتمالا از طريق ترشحات دهان است . در حقيقت ، اين ويروس در همه جا وجود دارد و از فرد ناقل آلوده به محيط اطراف انتشار مي يابد . اين ويروس در بزاق تعداد زيادي از افراد بالغ سالم يافت شده است . عفونت تا آخر عمر در بدن باقي مي ماند . فعال شدن مجدد HHV6در نيمي از بيماراني که پيوند سلول هاي بنيادي خونساز داشته اند ، ديده مي شود . چنين فعاليت مجددي ، به زودي پس از پيوند ديده مي شود و با تأخير در پذيرش پيوند ، اختلالات سيستم اعصاب مرکزي و مرگ و مير همراه است .

هر پس ويروس انساني تيپ 7

يک هر پس ويروس لنفوتروييک Tانساني را که در سال 1990 از سلول هاي Tفعال شده از لنفوسيت هاي خون افراد سالم به دست آمده است . هر پس ويروس انساني تيپ 7 نامگذاري کرده اند .

خصوصيات ايمونولوژي هرپس ويروس تيپ 7 با هرپسويروس انساني تيپ 6 تفاوت دارد ، اگر چه تشابهي بين DNAی دار آنها حدود  50 درصد است .

به نظر مي رسد که هر پس ويروس انساني تيپ 7 در همه جا ، پراکنده است واکثر عفونت هاي آن در کودکان رخ مي دهد ، اگر چه ، سن ابتلاي کودکان به اين ويروس کمي بالاتر از سن ابتلا بههر پس ويروس تيپ 6 گزارش شده است . عفونت پايدار در غددبزاقي اثبات شده است. اين ويروس را مي توان از بزاق اکثر افراد بدست آورد. در مطالعه طولاني مدت در بالغان سالم، 75 درصد از موارد، در يک دوره زماني 6 ماهه ، ويروس را يک بار يا بيشتر از بزاق خود دفع کرده اند. ارتباط هر پس ويروس انساني تيپ 7 با بيماري در انسان ، هنوز شناخته نشده است.