پاپیلوماویروس انسانی (HPV)

طبقه بندی

پاپيلوماويريده خانواده ويروسي بزرگي است که به 16 جنس تقسيم مي شود که از اين ها ، 5 جنس  انسان را آلوده مي کند ( آلفا ، بتا ، گاما ، موپا و نوپا پاپيلوماويروس ). پاپيلوماويروس ها قبلا جزء خانواده پاپواويريده بودند . اگرچه پاپيلوماويروس ها و پوليوماويروس ها در مورفولوژي ، ترکيب اسيد نوکلئيک ، قابليت هاي ترنسفورم کننده ، تشابهاتي دارند ، ولي در ارگانيزاسيون ژنوم و بيولوژي تفاوت هايي دارند که منجر به جداسازي اين ويروس ها به دو خانواده مجزاي ويروسي گرديده است.

بيش از 100 پاپيلوماويروس انساني متفاوت ( HPV) شناسايي شده است.

پاتوژنز و پاتولوژي

انتقال عفونت هاي ويروسي توسط تماس مستقيم صورت مي گيرد . ذرات ويروسي از سطح لزيون هاي زگيلي آزاد مي شوند .ويروس هاي پاپيلوم ، انواع متفاوتي از زگيل ها شامل زگيل پوستي ، زگيل کف پا ، زگيل هاي مسطح ، کنديلوماي تناسلي و پاپيولوم هاي حنجره اي را در انسان توليد مي کنند. چندين تيپ از ويروس هاي پاپيلوم انساني در ارتباط با برخي از ضايعات باليني هستند ، اگرچه طرح پراکندگي آنها مبهم است . انتقال HPV در ارتباط با ضايعات تناسلي شايع است . شيوع سرطان رحم در بين زنان سراسر جهان ، مقام دوم را دارد . ( سالانه ، حدود 500 هزار مورد جديد گزارش مي شود ) و عامل عمده ي مرگ ناشي از سرطان در کشورهاي در حال پيشرفت است .

بر اساس يافتن DNA در برخي از سرطان ها ، تيپ 16 و 18 از HPV به عنوان عامل عمده اي در ايجاد سرطان ، تيپ 30، 31، 33، 35، 39، 45، 51، 52، 53، 56، 58، 59، 66، 68، 73، 82  به عنوان عامل خطر متوسط و تيپ هاي 6، 11، 40، 42، 43، 44، 54، 61، 70، 72، 81 با خطر کمتري در ايجاد سرطان هاي مخاطي مورد توجه قرار گرفته اند .

اگرچه DNA ويروس پاپيلوم انساني به DNA سلول هاي غيرسرطاني يا ضايعات قبل از بدخيم شدن الحاق نمي يابد ، اما هم کپي هاي DNA الحاق يافته و هم الحاق نيافته ممکن است در سلول سرطاني وجود داشته باشند.

پروتئين هاي اوليه ويروس در بافت هاي سرطاني HPV سنتز مي شوند . اين پروتئين ها، ترانسفورم کننده هستند و به نظر مي رسد که قادرند با پروتئين هاي شلولي Rbو P53 تشکيل کمپلکس دهند .

ميزان موجود DNA ويروس در بالغين سالم که پوست سالم دارند، بالاست . به نظر مي رسد که اين عفونت هاي بدون نشانه در اوايل دوران کودکي به دست مي آيند . تيپ هاي متفاوتي از HPV در پوست نرمال مشاهده شده است .

عوامل ايمونولوژيکي در بهبودي ضايعات HPV مؤثر هستند . در اين موارد، احتمالا ايمني سلولي اهميت زيادي دارد. زگيل ها اغلب خود به خود پس از مدتي ناپديد مي شوند و در مدت 2 تا 3 سال غير قابل مشاهده مي شوند . سرطان گردن رحم به کندي ايجاد مي شود و برخي اوقات نيازمند سال ها وقت است . به نظر مي رسد که چندين عامل در پيشرفت بيماري به سوي بدخيمي دخالت دارند؛ با اين حال عفونت پايدار با يک HPV ي پر خطر ، جزء لازم اين روند است.

يافته هاي باليني و اپيدميولوژي

تخمين زده مي شود که 660 ميليون نفر در جهان مبتلا به شايع ترين عفونت ويروسي مجاري تناسلي يعني عفونت هاي HPV تناسلي هستند. حدود 6.2 ميليون عفونت جديد ساليانه در ايالات متحده رخ مي دهد. حداکثر شيوع عفونت HPV در جوانان و بالغان جوان زير 25 سال است .

HPV ها به عنوان علت سرطان هاي مقعدي تناسلي پذيرفته شده اند . حدود 99 درصد از موارد سرطان هاي سرويکال به عفونت هاي ژنيتال باHPVمرتبط است .پاپيلوماويروس ها بيانگر اين مفهوم هستند که سويه هاي طبيعي ويروس ممکن است در توانايي انکولوژي تفاوت داشته باشند . اگرچه بسياري از انواع مختلف HPVعامل عفونت هاي ژنيتال هستند و با وجود اينکه در برخي سرطان ها DNAهاي انواع HPV (مثل تيپ 31) يافت نشده، ولي HPV-16 يا HPV-18عامل عمده سرطان گردن رحم شناخته شده است (بيش از 70 درصد ). سلول هاي هلا که نوعي رده سلولي کشت بافتي است و سال ها پيش از سرطان گردن رحم جدا شد، داراي DNAي HPV-18 است.

سرطان مقعد با عفونت HPV مرتبط است، به خصوص بيماراني که اختلال سيستم ايمني دارند، از جمله مردان هم جنس باز در خطر هستند. سرطان هاي حلق و دهان ، کارسينوماهاي سلول هاي فلسي سر و گردن نيز به عفونت هاي HPV مخصوصا تيپ 16 مرتبط است.

نقش مردان به عنوان ناقلين HPV به خوبي اثبات شده است. با اين حال بيشتر عفونت هاي آلتي در مردان تحت باليني بوده و منجر به بيماري حاصل از HPV نمي شود.

پاپيلوماي حنجره اي در کودکان که پاپيلوماتوز تنفسي راجعه نيز ناميده مي شود، توسط HPV-6و HPV-11( ويروس هاي مشابهي که باعث ايجاد کونديلوماهاي ژنيتال خوش خيم مي شوند)، ايجاد مي شود. اين عفونت طي عبور از کانال زايمان از مادري که مبتلا به زگيل تناسلي بوده ، به دست مي آيد. با اينکه پاپيلوماي حنجره اي نادر است، ولي رشد آن ممکن است حنجره را مسدود کند، بنابراين بايد مکررا توسط جراحي خارج گردد. حدود سه هزار مورد اين بيماري ساليانه تشخيص داده مي شود؛ بيش از 3 درصد کودکان خواهند مرد.

ميزان موجود DNAي ويروس پاپيلوم در پوست طبيعي افراد سالم بسيار بالاست. به نظر مي رسد اين عفونت هاي HPVي بدون نشانه در اوايل دوران نوزادي به دست آمده اند. گوناگوني زياد انواع HPV در پوست طبيعي ديده مي شود. به نظر مي رسد انتقال از طريق کساني که در تماس نزديک با کودکان هستند صورت مي گيرد ( بين تيپ هاي مشاهده شده در نوزادان و مادرانشان تطابق بالايي وجود دارد]حدود 60 درصد[). در افرادي که ايمني آنها به گونه اي مهار شده ، ميزان بروز زگيل ها و سرطان گردن رحم بالاست. تمام سرطان هاي مرتبط با HPV ها اغلب در افراد مبتلا به HIV/AIDS رخ مي دهند.

پيشگيري و کنترل

انتظار مي رود واکسن هايي که عليه HPV وجود دارند، روش پر خرجي جهت عفونت هاي مقعدي تناسلي HPV، کاهش ميزان HPV در سال 2006 در ايالات متحده مورد آزمايش قرار گرفت. اين واکسن ، يک واکسن غير عفوني نوترکيب است که در مخمره توليد شده و حاوي ذرات ويروس مانند داراي پروتئين HPV L1 است. واکسن داراي ذراتي است که از HPV تيپ 6، 11، 16 و 18 استخراج شده است. اين واکسن در پيشگيري از عفونت هاي پايدار توسط 4 تيپ HPV و لزيون هاي پيش سرطاني ژنيتال ايجاد شده توسط HPV مؤثر است . اين واکسن عليه بيماري HPVي به وجود آمده اثري ندارد. خانم هاي بالغ جوان اولين جمعيت هدف، براي واکسيناسيون هستند. مشخص نشده که ايمني ايجاد شده توسط واکسن چه مدت دوام دارد.