ویروس JC

کلیات

خانواده پوليوما ويريده که تنها ويروس شناخته شده آن پوليوما ويروس است. ژنوم اين ويروس ها DNA دو رشته اي حلقوي مي باشد. ويروس هاي BK  و JC اعضای خانواده ويروس هاي پوليوما بوده و معمولا عفونت بدون علائم ايجاد مي کنند ، اما موجب بيماري هاي کليوي و لکوانسفالوپاتي چند کانوني پيشرونده (PML) در بيماران دچار اختلال ايمني نيز مي شوند.

ويروس هاي BK  و JC در کل جامعه پراکنده هستند. علت آن است که آنتي بادي اختصاصي در سرم 70 تا 80 درصد بزرگسالان وجود دارد. عفونت معمولا در اوايل کودکي رخ مي دهد، هردوي اين ويروس ها ممکن است در کليه افراد سالم ، بعد از عفونت اوليه باقي بمانند و به هنگام ضعيف شدن سيستم ايمني ميزبان (به عنوان مثال هنگام پيوند کليه) يا در هنگام بارداري ، دوباره فعال شوند.

ويروس BK عامل سيستيت هموراژيک در دريافت کنندگان پيوند مغز استخوان است. اين ويروس عامل نفروپاتي وابسته به پوليوما ويروس در دريافت کنندگان پيوند کليه است. نفروپاتي وابسته به پوليوما ويروس ، بيماري خطرناکي است که در 5 درصد دريافت کنندگان رخ داده و در 5 درصد موارد منجر به رد پيوند کليه مي شود.

ويروس JC عامل لوکوانسفالوپاتي چند کانوني پيشرونده، بيماري مغزي کشنده که در برخي از افراد مبتلا به اختلال سيستم ايمني رخ مي دهد، مي باشد. PML در حدود 5 درصد از بيماران مبتلا به ايدز رخ مي دهد. اين دو ويروس از نظر آنتي ژني متفاوت می باشند، ولي هر دو آنتي ژن T تولید مي کنند که مشابه آنتي ژن T در ويروس SV40 است. اين ويروس هاي انساني مي توانند سلول هاي جوندگان را ترانسفورم کرده و در بچه همستر تومور ايجاد کنند. ويروس JC در ارتباط با تومورهاي مغزي انسان بوده ولي نقش اتيولوژيک آن هنوز به اثبات نرسيده است.

سندروم هاي باليني :

عفونت اوليه اغلب اوقات بدون علائم است. ويروس هاي  BKو JC  در ادرار 40 درصد از بيماران مبتلا به نارسايي ايمني يافت مي شوند. اين ويروس ها در حاملگي نيز دوباره فعال مي شوند، اما اثري بر روي جنين ندارند.

ظاهرا تنگي پيشابراه در گيرندگان پيوند کليه و التهاب هموراژيک مثانه در گيرندگان پيوند مغز استخوان ، در ارتباط با ويروس BK می باشند. PML، بيماري تحت حادي است که همراه با از دست دادن ميلين مي باشد که توسط ويروس JC، در بيماران مبتلا به نارسايي ايمني همانند بيماران مبتلا به AIDS پدید مي آيد. همان طور که از نام اين بيماري پيداست ، در مبتلايان چندين علائم عصبي بروز مي کند که نمي توان آنها را به يک آسيب آناتوميک نسبت داد. تکلم ، بينايي ، هماهنگي در اعمال ، حافظه و يا مجموعه اي از اعمال ، مختل شده و سپس بازوها و پاها فلج شده و به مرگ بيمار منتهي مي شود. افرادي که در آنها PMLاثبات شود معمولا 1 تا 4 ماه زنده مي مانند و اکثرا طي 2 سال از بين مي روند.

راه هاي انتقال :

عفونت هاي پوليوما ويروس ها در همه جا وجود داشته و تا سن 15 سالگي اکثر افراد به ويروس هاي BK  و JC مبتلا مي شوند. احتمالا اين ويروس از راه هاي تنفسي منتقل مي شوند. عفونت هاي مخفي ، در افراد با اختلال در سيستم ايمني در نتيجه بيماري AIDS، پيوند اعضا يا حاملگي ، ممکن است دوباره فعال شوند. حدود 10 درصد از افراد مبتلا به AIDS  در اثر اين ويروس به PML مبتلا شده و 90 درصد ازچنين مواردي منجر به مرگ بيمار مي شود.

تشخيص آزمايشگاهي :

تشخيص  PML توسط PCR و رديابي DNA ويروس در مايع مغزي – نخاعي و MRI یا شواهد (CT  (Computed Tomographic ازبافت اثبات مي شود. در بيوپسي يا اتوپسي از بافت مغز ، کانون هاي فاقد ميلين احاطه شده توسط اليگودندروسيت ها با انکوزيون هاي مجاور به مناطق فاقد ميلين مشاهده مي شوند. لکوانسفالوپاتي (به مفهوم وجود آسيب هايي فقط در ماده سفيد) قابل مشاهده مي باشد. پاسخ التهابي سلولي اندکي ايجاد مي شود. از ايمونوفلورسنس ، ايمونوپراکسيداز، شناساگرهاي DNA، PCR در مايع مغزي – نخاعي و ادرار يا ماده بيوپسي مي توان براي تشخيص ويروس استفاده نمود.

در آزمايش هاي سيتولوژي ادرار، وجود سلولهاي بزرگ با انکلوزيون هاي متراکم بازوفيل درون هسته اي مشابه سيتومگالوويروس بيانگر عفونت ناشي از ويروس JC یا BK می باشد. جداسازي ويروس هاي BK  و JC در کشت هاي بافتي دشوار مي باشد، بنابراين براي تشخيص از اين روش استفاده نمي کنند.

درمان :

هيچگونه درمان خاصي براي عفونت هاي ناشي از پوليوماويروس ها وجود ندارد. کاهش شرايط بروز اختلال در سيستم ايمني که امکان فعال شدن مجدد پوليوماويروس ها و بروز علائم را در پي دارند، کار موثري است.

 

Threesome