توضیحات
Print (HIV I , II) ويروس نقص ايمني انسان
guaranteed payday loans

ايدز و لنتي ويروس ها

انواع مختلفي از ويروس نارسايي ايمني انسان (HIV)، مشتق شده از لنتي ويروس هاي پستانداران، عامل سندرم اکتسابي نارسايي ايمني (ايدز) مي باشند. اين بيماري، ابتدا در سال 1981 گزارش شد و ويروس عامل آن در اواخر سال 1983 ايزوله گرديد .

از آن به بعد، بيماري ايدز به صورت اپيدمي در سراسر جهان انتشار يافته و افراد زيادي در نقاط مختلف دنيا را مبتلا ساخته است . اکنون ، ميليون ها نفر در سراسر جهان آلوده شده اند . بعد از آلودگي، افراد تا آخر عمر، آلوده باقي مي مانند. در مدت 10 سال چنانچه درمان نشوند، اکثر افراد آلوده با HIVبه علت نارسايي سيستم ايمني دچار عفونت هاي کشنده فرصت طلب مي شوند. بيماري ايدز، مهم ترين مشکل عمده سلامتي در جهان در شروع قرن بيست و يکم است .

 

ساختار و ترکيب

HIV، يک رتروويروس و عضوي از زير خانواده لنتي ويريده است و داراي بسياري از خصوصيات فيزيکوشيميايي مشخص اين خانواده مي باشد . نوع متمايز از ويروس ايدز به نام HIV-1وHIV-2 وجود دارد که انسان را آلوده مي کنند. اين دو تيپ بر اساس تشکيلات ژنوم و روند تکاملي با ساير لنتي ويروس هاي پستانداران تفاوت دارند.

بر اساس توالي ژن env، HIV-1 را به 3 گروه متمايز (O،N،M) تقسيم بندي کرده اند. گروه M که تيپ غالب است داراي 10 زير تيپ ( از AتاJ ) مي باشد. انواع نوترکيب ويروس ها نيز در چرخه انساني و در مناطق جغرافيايي متفاوت ديده مي شود. به همين نحو، 5 زير تيپ از HIV-2( از AتاE) شناسايي شده است .درون هر زير تيپ، انواع مختلفي وجود دارد . به نظر نمي رسد که زير تيپ هاي ژنتيکي با گروه هاي خنثي سازي سروتيپ، مقارن باشد .

 

منشأ ايدز

تصور شده است که منشأ HIV در انسان به علت تماس مستقيم انسان با خون آلوده ميمون ها با اين ويروس در روستاهاي آفريقا بوده است. مدارک جاري نشان مي دهد که مشابه هاي HIV-1 وHIV-2 در ميمون ها، حداقل در 7 زمان متفاوت از ميمون ها به انسان انتقال يافته اند . آناليز توالي تکاملي، ورود SIVcpz را به انسان که از آن ، HIV-1 گروه M ناشي شده است در سال هاي 1930 نشان داده شده است . اين انتقال احتمالا سال ها به طور مکرر رخ داده تا اين که تغييرات خاص اجتماعي، اقتصادي و رفتاري که در اوايل و اواسط قرن بيستم رخ داد، شرايطي را فراهم نمود که امکان عفونت انسان با اين ويروس ها را گسترش داد و موارد بيماري به صورت اپيدمي بروز کرد.

 

 

 عفونت هاي HIV در انسان 

 

پاتوژنز و پاتولوژي

الف ) نگاهي به عفونت HIV:

دوره مشخص عفونت HIV، يک دوره 10 ساله مي باشد. مراحل بيماري شامل عفونت اوليه، انتشار ويروس به اعضاي لنفاوي، عفونت مخفي، مقدمه اي از تظاهر HIV، بروز علائم باليني و مرگ مي باشد . فاصله زماني بين عفونت اوليه و پيشرفت به سمت ظهور علائم باليني بطور متوسط حدود 10 سال طول مي کشد. مرگ معمولا طي 2 سال بعد از بروز علائم باليني رخ مي دهد.

به دنبال عفونت اوليه، 4 تا 11 روز بين عفونت مخاط و شروع ويرمي وجود دارد. ويرمي حدود 8 تا 12 هفته بعد مشاهده مي گردد. در طي اين مدت، ويروس در سراسر بدن انتشار يافته و اعضاي لنفاوي را آلوده مي سازد. حدود 3 تا 6 هفته بعد از عفونت اوليه ، در برخي از بيماران ( 50 تا 70 درصد)، نوعي سندرم حاد مشابه مونوکلئوز بروز مي کند. در اين هنگام، تعداد Tسل هاي CD4 مثبت به مقدار زيادي کاهش مي يابد. پاسخ ايمني به HIV حدود يک هفته تا 3 ماه بعد از عفونت اوليه ظاهر مي شود. در اين حالت، ويرمي پلاسمايي کاهش مي يابد و تعداد سلول هاي CD4 به حالت اوليه بر مي گردد. در هر حال، پاسخ ايمني قادر نيست عفونت را کاملا از بين ببرد و سلول هاي آلوده با HIV در غددلنفاوي باقي مي مانند.

دوره مخفي بيماري باليني ممکن است تا 10 سال هم طول بکشد. در طول اين مدت، تکثير ويروس به مقدار زياد ادامه دارد. تخمين زده شده است که 10 بيليون ذره HIVتوليد شده و هر روز تخريب مي گردند.

نيمه عمر اين ويروس ها در پلاسما حدود 6 ساعت است و چرخه زندگي ويروس ( از زمان آلودگي يک سلول تا توليد ويروس هاي جديد که سلول بعدي را آلوده کند) به طور متوسط 2.6 روز است. به نظر مي رسد، لنفوسيت هاي CD4+T که هدف هاي عمده اي براي توليد ويروس هستند، ميزان بازدهي مشابهي دارند. هنگامي که عفونت فعال برقرار شد، نيمه عمر لنفوسيت CD4+ حدود 1.6روز مي باشد. به علت تکثير سريع ويروس و ميزان اشتباه آنزيم ترنس کريپتاز معکوسHIV، تخمين زده شده است که هر نوکلئوتيد ژنوم HIV احتمالا هر روز دچار موتاسيون مي شود.

بالاخره، علائم عمده و بيماري باليني نظير بروز عفونت هاي فرصت طلب و سرطان در بيمار ظاهر مي شود. اين ويروس به سهولت در طي مراحل پيشرفته بيماري مشاهده مي گردد.

 HIV  حاصل از بيماران در مراحل انتهايي بيماري در مقايسه با مراحل اوليه عفونت، معمولا خاصيت بيماري زايي و اثر سيتوپاتيک بيشتري دارد. همچنين با پيشرفت بيماري ايدز، از گرايش نژادهاي HIV-1به مونوسيت ها و ماکروفاژها کاسته شده (M-tropic) و تمايل بيشتري به لنفوسيت ها (T-tropic) پيدا مي کنند.

ب ) لنفوسيت هاي

آزمایشگاه تخصصی ویروس شناسی کیوان
جستجو