هپاتیت B مزمن ویروس هپاتیت B

دسته‌بندی : ویروس هپاتیت B |
در گروه : بیماران
  • هپاتیت مزمن B طیفی از بیماری است که معمولا به‌وسیله حضور آنتی ژن سطحی هپاتیت B (HBsAg) در خون یا سرم طولانی تر از 6 ماه، شناخته می‌شود. هپاتیت مزمن B ممکن است غیر فعال باشد و باعث هیچ گونه مشکلات جسمی قابل ملاحظه‌ای نگردد اما احتمالا به سمت فیبروز، سیروز کبدی و سرطان کبد پیش می‌رود. پیشرفت بیماری کبدی در ارتباط با سطح HBV DNA در خون می‌باشد.
  • اگرچه بسیاری از بیماران مبتلا به هپاتیت B مزمن حامل سالم هستند (فاقد علائم بالینی ولی قدرت انتقال دارند) ولی برخی از بیماران دارای علائم نیز می‌باشند. این علائم شامل خستگی، بی اشتهایی، تهوع و درد در قسمت فوقانی سمت راست شکم است.
  • خطر پیشرفت به سمت عفونت هپاتیت B مزمن وابسته به سنی است که فرد آلوده به این ویروس می‌گردد. خطر ابتلا به عفونت هپاتیت B مزمن در بالغین کمتر بوده ولی در نوزادانی که از مادران HBsAg مثبت به دنیا می‌­آیند بیش از 90 درصد می‌باشد.
  • خطر ابتلا به عفونت هپاتیت B مزمن در افرادی که دچار نقص سیستم ایمنی شده اند، افزایش می­‌یابد.
  • تقریبا 25 درصد از افراد بالغ که در دوران کودکی مبتلا به هپاتیت B مزمن شده بودند، در اثر سیروز یا سرطان کبدی ناشی از HBV جان خود را از دست می‌دهند.
  • خطر پیشرفت مرتبط با سطح همانندسازی فعال ویروس در کبد است.
  • در افراد مبتلا به عفونت هپاتیت B مزمن (به ویژه افرادی که دارای التهاب فعال و یا سیروز هستند) خطر پیشرفت به سمت سرطان کبدی افزایش می‌­یابد.

عفونت هپاتیت B مزمن در افرادی که مشروبات الکلی مصرف نمیکنند و کبد شان عملکرد طبیعی دارد پیشرفت ملایم تری دارند.