بیماری زایی ویروس هاری

بیماری زایی ویروس هاری ویروس هاری

دسته‌بندی : ویروس هاری |
در گروه : بیماران

همه­ پستانداران توانایی حمل ویروس هاری را دارند ولی انتقال آن به انسان در اکثر موارد در سرتاسر جهان از طریق سگ­‌ها صورت می‌­گیرد (بیش از 99 درصد).

همچنین در برخی از کشورها، خفاش‌­ها، میمون‌­ها و گربه­‌ها نیز توانایی انتقال ویروس هاری را دارند. حتی در کشورهایی که انتقال هاری زمینی (حیواناتی که توانایی پرواز را ندارند) وجود نداشته باشد خفاش ممکن است ویروس شبه هاری را انتقال دهد (برای مثال تنها موردی که در قرن گذشته در انگلستان رخ داده است مربوط به انتقال ویروس هاری از خفاش به انسان بوده است). روباه‌­ها، راکون­‌ها و راسو­ها منابع مهم هاری در برخی از قسمت‌­های دنیا، مخصوصا امریکای شمالی می‌­باشد.

همه افرادی که در معرض ویروس هاریقرار گرفته‌­اند با انجام یکسری از اقدامات می‌­توانند از بروز بیماری هاری جلوگیری نمایند ولی زمانی که علائم هاری نمایان شد، تقریبا همیشه منجر به مرگ می‌­شود.

خطر پیشرفت ویروس هاری پس از گاز گرفتگی توسط یک حیوان هار با توجه به مکان گازگرفتگی و شدت زخم متفاوت می‌­باشد.

عفونت از طریق تماس با پوست سالم انتقال پیدا نمی‌­کند. معمولا از طریق گاز گرفتگی انتقال پیدا می‌کند ولی می‌تواند به‌وسیله در معرض قرارگیری غشای مخاطی فرد سالم با مایعات بدن موجود هار یا بافت عصبی (اگرچه احتمال­اش بسیار کم است) نیز می‌تواند آلوده گردد. عفونت ممکن است از طریق قطرات (آئروسل) گسترش یابد. این نگرانی در مورد انتقال از طریق آئروسل در غارهایی که خفاش‌ها در آنجا ساکن هستند، وجود دارد. به غیر از انتقال از طریق پیوند اندام میان انسان‌ها انتقال هاری بین انسان‌ها صورت نمی‌گیرد.

پس از اینکه در معرض ویروس قرار گرفته‌­اند:

ويروس از بزاق حيوان آلوده دفع می‌شود.در محل ورود، ويروس هاریتكثير شده و به مغز منتقل می‌شود، در مغز نيز تكثير صورت گرفته و به ساير اعضا انتشار می‌یابد. بيشترين ميزان ويروس، در غدد بزاقی تحت فكی است. ویروس وارد اعصاب محیطی می‌گردد.

ویروس گرایش بسیاری به نورون‌­ها دارد (نروتروپیک) و به این صورت از حملات سیستم ایمنی در امان می‌­ماند. سپس ویروس برای یک دوره­‌ای که وابسته به مقدار ویروس وارد شده و مسافتی که باید طی کند تا به سیستم عصبی مرکزی برسد، انکوبه (نهفته) می‌شود. دوره انکوباسیون (نهفتگی) معمولا بین 3 تا 12 هفته می‌­باشد ولی می‌تواند از 4 روز تا 19 سال متغییر باشد. در 90 درصد از موارد کمتر از یک سال طول کشیده است.