چه کسانی در معرض ویروس هپاتیت c قرار دارند؟

چه کسانی در معرض ویروس هپاتیت c قرار دارند؟ ویروس هپاتیت C

دسته‌بندی : ویروس هپاتیت C |
در گروه : بیماران

مصرف مواد:

  • مصرف مواد مخدر تزریقی یکی از مهمترین فاکتورهای خطر برای دریافت هپاتیت C است. در انگلستان، مسیر اصلی انتقال HCV استفاده از سوزن‌های مشترک در میان معتادان تزریقی بوده است. سایر ابزارهایی که برای تزریق نیز استفاده می‌کنند در صورت آلوده شدن با خون آلوده به HCV نیز ممکن است باعث انتقال عفونت گردد.

انتقال خون:

  • برخی از دریافت کنندگان خون قبل از سپتامبر 1991 به دلیل عدم وجود برنامه غربالگری خون و محصولات خونی آلوده به عفونت HCV آلوده به عفونت هپاتیت C آلوده شده اند.

بارداری و تغذیه از شیر مادر

  • اکثر نوزادان (قبل و بعد از تولد): میزان انتقال از مادر به نوزاد در حدود 6 درصد می‌باشد. با این حال، زمانی که مادر همزمان به عفونت HIV و HCV مبتلا باشد در این صورت میزان انتقال به نوزاد به 14 تا 17 درصد افزایش پیدا می‌کند.
  • تغذیه از شیر مادر بیخطر در نظر گرفته میشود.

مقاربت جنسی:

  • احتمال انتقال HCV از طریق جنسی وجود دارد اما غیر معمول است. احتمال انتقال از راه‌های جنسی کمتر از 5 درصد می‌باشد. مطالعات نشان داده است که میزان شیوع هپاتیت C در افرادی با شریک‌های جنسی متعدد نسبت به جمعیت عمومی افزایش خفیفی داشته است.

سایر راه‌های انتقال:

  • آسیب‌های ناشی از نیدل شدن (وارد شدن ناگهانی سوزن آلوده به بدن فرد سالم) خطر قابل توجهی برای کارکنان بهداشتی و سایر گروه‌ها از قبیل پلیس، کارکنان زندان و کارمندان اجتماعی دارد.
  • در سراسر جهان، تجهیزات پزشکی و دندانپزشکی و همچنین محصولات خونی که به طور کامل استریل نشده‌اند منبع اولیه عفونت است.
  • تاتو کردن (خالکوبی)، سوراخ کردن گوش و سایر نقاط بدن، طب سوزنی زمانی که ابزارهای مورد استفاده به خوبی استریل نشده باشد، می‌تواند باعث انتقال عفونت گردد.
  • استفاده مشترک از مسواک یا تیغ آلوده به خون میتواند باعث انتقال عفونت گردد.

فاکتورهای خاصی در ارتباط با پیشرفت سریع بیماری‌های شدید کبدی وجود دارد. این موارد شامل:

  1. مصرف الکل
  2. جنسیت مرد
  3. عفونت همزمان با HBV یا HIV (در یک سوم از بیماران آلوده با HIV، همزمان آلوده به  هپاتیت C نیز هستند. عفونت همزمان موجب پیشرفت سریع‌تر به بیماری‌های شدید کبدی می‌گردد).

درمان با داروهای سرکوبگر سیستم ایمنی