علائم ایدز HIV ویروس ایدز یا نقص ایمنی اکتسابی انسان (HIV)

سه مرحله برای عفونت ناشی از ویروس HIV وجود دارد:

1- عفونت حاد ایدز HIV: اولین مرحله از عفونت HIV است و معمولا در طول 2 تا 4 هفته پس از ابتلای فرد به HIV ایجاد می شود. در این مرحله از عفونت، برخی افراد علائم آنفولانزا مانند تب، سردرد و بثورات پوستی (تحت عنوان راش های ماکولوپاپولار) دارند. در این مرحله، ویروس به سرعت تکثیر یافته و در سراسر بدن پخش می یابد. در این مرحله از عفونت سطح HIV در خون بسیار زیاد است که به شدت خطر انتقال ویروس را افزایش می دهد.

2- عفونت مزمن HIV: دومین مرحله از عفونت HIV است که عفونت بدون علامت[1] HIV یا فاز نهفته بالینی[2] نیز نامیده می شود. در طی این مرحله از بیماری، ویروس همچنان در بدن حضور دارد اما در سطح بسیار کمی تکثیر می‌شود. افراد مبتلا به عفونت مزمن HIV ممکن است نشانه‌های مرتبط با HIV را نداشته باشند اما می‌توانند HIV را به دیگران انتقال دهند. بدون درمان HIV با داروهای ART، عفونت مزمن HIV  معمولا در طول 10 سال وارد فاز نهایی بیماری (ایدز) می‌شود، اما ممکن است برای برخی از افراد، این اتفاق در زمان کوتاه‌تری رخ دهد.

3- ایدز (AIDS): ایدز آخرین و شدیدترین مرحله از عفونت HIV است. از آنجایی که HIV  به سیستم ایمنی بدن آسیب جدی می‌زند، بدن نمی‌تواند بر عفونت‌های فرصت طلب غلبه کند. در واقع عفونت‌های فرصت طلب و سرطان‌های مرتبط با عفونت HIV در افرادی که سیستم ایمنی آن‌ها به شدت ضعیف شده است، نسبت به افرادی که دارای سیستم ایمنی سالم هستند، بیشتر دیده می‌شود. افراد مبتلا به HIV چنانچه تعداد سلول‌های T CD4 آن‌ها به کمتر از 200 سلول در هر میلی‌متر از خون آن‌ها برسد بسیار مستعد به انواع عفونت‌های فرصت طلب خواهند بود. بدون دریافت داروهای ART، افرادی که وارد فاز ایدز شده‌اند، معمولا حدود 3 سال زنده می‌مانند.

علائم ویروس HIV یا ایدز در هر مرحله از عفونت

علائم HIV ممکن است از فردی به فرد متفاوت باشد و برخی افراد حتی ممکن است در طول چندین سال علائم خاصی را تجربه نکنند. بدون درمان، ویروس در طول زمان بدتر می‌شود و به سیستم ایمنی بدن آسیب بیشتری می‌رساند. در هر کدام از مراحل عفونت HIV علائم متفاوتی وجود دارد.

علائم HIV مرحله اول (عفونت حاد): حدودا یک تا چهار هفته پس از ابتلا به ویروس HIV، برخی از علائمی که افراد تجربه می‌کنند بسیار شبیه به علائم آنفولانزا است که این علائم ممکن است یک یا دو هفته به طول بیانجامد و حتی ممکن است که فرد تنها برخی از علائم آنفولانزا را تجربه کند نه همه آن را، یا اصلا هیچ کدام از علائم آنفولانزا را نشان ندهد. داشتن این علائم به تنهایی راه قابل اعتمادی برای تشخیص HIV نیست و نیاز به تست‌های آزمایشگاهی می‌باشد. چنانچه فردی که در معرض خطر ابتلا به عفونت HIV بوده و نگران ابتلا به ویروس است، باید حتما با یک پزشک مشورت کند.

علائم زیر ممکن است در فاز اول عفونت به ویروس HIV دیده شود:

  • تب (درجه حرارت بالا)
  • راش بدن: این راش‌ها معمولا روی صورت، شانه‌ها، بالا تنه، قفسه سینه دیده می‌شوند، هم چنین ممکن است بر روی دست‌ها و پاها نیز دیده شوند (تقریبا در هر جایی از بدن می‌توان آن‌ها را مشاهده کرد).
  • گلو و سر درد
  • تورم غدد
  • ناراحتی معده
  • درد مفصلی و درد عضلانی

علائم HIV مرحله دوم (عفونت مزمن): در این مرحله فرد ممکن است که هیچ علائمی را (بسته به سن، بیماری‌های زمینه‌ای و بهداشت عمومی) نشان ندهد. با این حال، ویروس هنوز فعال و در سطوح پایینی در حال تکثیر است.

علائم HIV مرحله سوم (علائم ایدز): در این مرحله به دلیل اُفت شدید سیستم ایمنی، بسیاری از عفونت‌های باکتریایی، ویروسی و قارچی به وقوع می پیوندد.علائمی که ممکن است در این مرحله دیده شود شامل:

  • کاهش وزن
  • اسهال مزمن
  • تعریق شبانه
  • تب
  • سرفه‌های مزمن
  • مشکلات پوستی و دهانی

انواع عفونت‌های باکتریایی، ویروسی و قارچی (عفونت‌های فرصت طلب) و سرطان‌های مرتبط با HIV

[1] Asymptomatic HIV infection

[2] Clinical latency