علائم سرخک سرخک

دسته‌بندی : سرخک |
در گروه : بیماران

علائم سرخک در حدود هفت تا 14 روز پس از اینکه فرد آلوده شد، ظاهر می‌شود. معمولا سرخک با این علائم شروع می‌شود: تب شدید، سرفه کردن، آبریزش بینی و قرمزی و آبریزش چشم (التهاب بافت ملتحمه چشم). دو یا سه روز پس از شروع علائم، نقاط سفید کوچک (تحت عنوان نقاط koplik) ممکن است در داخل دهان ظاهر شوند. در واقع این نقاط سفید رنگ از علائم اولیه عفونت سرخک است.

koplik spots

3 تا 5 روز پس از شروع علائم، راش‌ها تظاهر پیدا می‌کنند. راش‌ها به شکل لکه‌های قرمز صاف (تخت) بر روی صورت از محل رویش مو‌ها ظاهر می‌شود و به سمت پایین یعنی گردن، تنه، بازوها و پاها گسترش می‌یابد. ممکن است برآمدگی‌های کوچکی روی لکه‌های قرمز نیز ظاهر شوند. از طرف دیگر، این امکان نیز وجود دارد که لکه‌ها به هنگام گسترش از سر به بقیه بدن به یکدیگر متصل شوند. وقتی که راش‌ها ظاهر می‌شوند، تبِ فرد حتی ممکن است به بیش از 40 درجه سانتیگراد برسد. پس از چند روز، تب کاهش می یابد و راش ها کم کم ناپدید می‌شوند.

سرخک می تواند به طور جدی همه گروه های سنی را درگیر کند. با این حال، کودکان زیر 5 سال و بزرگسالان بالای 20 سال، بیشترین کسانی هستند که از عوارض سرخک رنج می برند.

  • عوارض شایع سرخک مانند؛

عفونت گوش و اسهال؛ تقریبا از هر 10 کودک مبتلا به سرخک، در یک مورد عفونت گوش اتفاق میافتد که می تواند منجر به از دست دادن دائمی شنوایی شود. در افراد مبتلا (کمتر از یک نفر از هر 10 نفر) اسهال نیز دیده می شود.

  • عوارض شدید؛

برخی از افراد ممکن است از عوارض شدید مانند پنومونی (عفونت ریه ها) و آنسفالیت (تورم مغز) رنج ببرند، که در این صورت نیاز به بستری شدن دارند و حتی ممکن است مرگ نیز رخ دهد. به عنوان مثال؛ یکی از هر 20 کودک مبتلا به سرخک، پنومونی می گیرد که شایع ترین علت مرگ ناشی از سرخک در کودکان کم سن و سال است. در صورت وقوع آنسفالیت در کودک (یک مورد از هر 1000 نفر) نیز تشنج، ناشنوایی و یا ناتوانایی ذهنی و حتی در مواردی مرگ، دیده می شود.

سرخک می تواند در زنان باردار نیز باعث تولد نوزادان زودرس یا تولد نوزادانی با وزن كم شود.

  • عوارض بلند مدت؛

فرم نادر و مزمنی از التهاب پیشرونده در مغزِ افراد مبتلا به سرخک دیده شده است، که اگرچه این بیماری نادر است اما چنانچه در اوایلِ زندگیِ یک نوزاد ایجاد شود، همیشه کشنده خواهد بود. در واقع این فرم از بیماری طی 7 تا 10 سال پس از عفونت اولیه با سرخک حتی در مواقعی که به نظر می رسد که فرد از بیماری کاملا بهبود یافته، به وقوع می پیوندد.  خطر ابتلا به این فرم از بیماری برای خردسالان کمتر از 2 سال که به سرخک مبتلا شده اند، بیشتر است.