علایم ویروس سنسیشیال تنفسی انسان (RSV)

علایم عفونت RSV معمولا شامل موارد زیر است:

  • آبریزش بینی
  • کاهش اشتها
  • سرفه
  • عطسه کردن
  • تب
  • خستگی

این علایم همگی در یک زمان بروز پیدا نمی کنند و معمولا در مراحل مختلف ظاهر می شوند. در نوزادان کم سن عفونت با  RSV، تنها به شکل تحریک پذیری، کاهش فعالیت و مشکلات تنفسی نمایان می شود.

RSV  همچنین می تواند عفونت های شدید مانند برونشیولیت (التهاب راه های هوایی کوچک در ریه) و پنومونی (عفونت ریه ها) را ایجاد کند. در واقع این ویروس شایع ترین علت برونشیولیت و پنومونی در کودکان زیر سن 1 سال می باشد. تقریبا تمام کودکان یکبار ابتلا به عفونت RSV را تا دومین سال زندگی خود تجربه می کنند. افراد مبتلا به RSV معمولا علایم را طی 4 تا 6 روز پس از آلوده شدن نشان می دهند.

اکثر عفونت های RSV در عرض یک یا دو هفته خود به خود برطرف می شوند. تب و درد ناشی از ویروس را می توان از طریق داروهای کاهش دهنده تب و درد نظیر استامینوفن یا ایبوپروفن با تایید یک پزشک مدیریت کرد. برای افراد مبتلا به عفونت RSV مهم است که برای جلوگیری از کم آبی بدن (از دست دادن مایعات بدن)، مایعات کافی مصرف کنند. نوزادان سالم و بزرگسالانی که آلوده به RSV شدند، معمولا نیازی به بستری شدن ندارند. اما برخی از افراد به ویژه نوزادان جوانتر از 6 ماه و سالمندان در صورت ابتلا به عفونت  RSVو بروز مشکلات تنفسی و کم آبی بدن، ممکن است نیاز به بستری شدن (برای چند روز) داشته باشند. در موارد شدیدتر فرد ممکن است نیاز به اکسیژن یا لوله گذاری (یک لوله تنفسی که از مسیر دهان وارد ریه ها می شود) داشته باشد.