درمان سرخک سرخک

دسته‌بندی : سرخک |
در گروه : بیماران

درمان خاصی برای عفونت سرخک وجود ندارد. با این حال، می‌توان برخی اقدامات را برای محافظت از افراد آسیب پذیر در برابر این ویروس انجام داد، مانند:

  • واکسیناسیون پس از آلوده شدن با ویروس سرخک: به افراد غیر ایمن مانند خردسالان، می‌توان تا 72 ساعت پس از قرار گرفتن در معرض ویروس سرخک واکسن زد تا بدین ترتیب در برابر بیماری محافظت شوند. اما اگر بیماری سرخک هم ایجاد شد، معمولا علائم آن ملایم‌تر خواهد بود و .برای مدت کوتاهی ادامه می‌یابد
  • استفاده از ایمونوگلوبولین‌های سرمی: زنان باردار، نوزادان و افراد مبتلا به ضعف سیستم ایمنی که در معرض ویروس قرار می‌گیرند می‌توان با تزریق آنتی‌بادی‌ها تحت عنوان گلوبولین سرمی در آن‌ها ایمنی ایجاد کرد. حتی تا شش روز پس از قرار گرفتن در معرض ویروس، این آنتی‌بادی‌ها می‌توانند از سرخک جلوگیری کنند و یا علائم کمتری ایجاد کنند.

داروها: تاکید می‌شود دارویی برای درمان سرخک وحود ندارد و داروهای نام‌برده تنها برای کاهش علائم ناشی از این ویروس است. داروهایی مانند تب‌برها (استامینوفن، ایبوپروفن)، آنتی‌بیوتیک‌ها (چنانچه یک عفونت باکتریایی مانند پنومونی یا عفونت گوش نیز در کودکان مبتلا به سرخک دیده شود. تجویز آنتی بیوتیک باید توسط پزشک صورت گیرد) و ویتامین آ (کودکان با سطوح پایین ویتامین A احتمال بیشتری برای مبتلا به نوع شدیدی از سرخک مستعد هستند و دادن ویتامین A می‌تواند شدت بیماری سرخک را کاهش دهد.) می‌توانند سبب بهبود علائم سرخک شوند.