لپتوسپیرا (Leptospira)

لپتوسپیروز یک بیماری باکتریایی است که انسان و حیوانات را درگیر می کند. این بیماری توسط باکتری های جنس Leptospira ایجاد می شود. در انسان، می تواند طیف وسیعی از علائم را ایجاد کند، که بعضی از آنها ممکن است با سایر بیماری ها اشتباه گرفته شوند. با این حال، برخی از افراد آلوده ممکن است هیچ علامتی را نشان ندهند.
لپتوسپیروز چنانچه بدون درمان باقی بماند، می تواند منجر به آسیب کلیه، مننژیت (التهاب غشاء در اطراف مغز و نخاع)، نارسایی کبدی، دیسترس تنفسی و حتی مرگ شود.

باکتری هایی که باعث ایجاد لپتوسپیروز می شوند، از طریق ادرار حیوانات آلوده در محیط پخش می شوند که می توانند به آب و خاک منتقل شده و هفته ها یا ماه ها در آنجا زنده بمانند. بسیاری از حیوانات وحشی و اهلی این باکتری ها را در بدن خود حمل می کنند.
این حیوانات شامل موارد زیر است، اگرچه به موارد زیر محدود نمی شود:

  • گاو
  • خوک
  • اسب
  • سگ
  • جوندگان مانند موش و خرگوش
  • وحوش

هنگامی که این حیوانات آلوده می شوند، ممکن است هیچ علائمی از بیماری را بروز ندهند. از این رو حیوانات آلوده به طور مداوم باکتری را به محیط پیرامون خود دفع می کنند. انسان نیز می تواند از طریق:

  • تماس با ادرار یا سایر مایعات بدن حیوان آلوده، به جز بزاق؛
  • تماس با آب، خاک یا غذای آلوده به ادرار حیوانات آلوده؛

آلوده شود. باکتری ها می توانند از طریق پوست خراشیده یا بریده شده یا غشاهای مخاطی (چشم، بینی یا دهان) وارد بدن انسان شوند. مصرف آب آلوده همچنین می تواند باعث عفونت شود. اپیدمی های لپتوسپیروز معمولا به دلیل قرار گرفتن در معرض آب آلوده، مانند سیلاب است. انتقال فرد به فرد بسیار نادر است.

چه کسانی در معرض خطر هستند؟

لپتوسپیروز در سراسر جهان رخ می دهد، اما بیشتر در آب و هوای معتدل یا گرمسیری شایع است. یک بیماری شغلی برای افرادی ست که در فضاهای باز یا با حیوانات کار می کنند، می باشد. مانند:

  • کشاورزان؛
  • معدن کاران؛
  • کسانی که با فاضلاب سروکار دارند؛
  • کارگران کشتارگاه؛
  • دامپزشکان و حامیان حیوانات؛
  • محیط بانان؛
  • شیربند ها (روستاییانی که با تهیه لبینات سروکار دارند)؛
  • پرسنل نظامی.

این بیماری همچنین با شنا کردن، در آب راه رفتن (در صورت وجود زخم در پا)، قایقرانی در دریاچه و رودخانه های آلوده و یا چادر زدن در فضا های باز، مرتبط است. این خطر برای کسانی که این فعالیت ها را در آب و هوای گرمسیری و معتدل دارند، بیشتر است. علاوه بر این، بروز عفونت لپتوسپیروز در کودکان شهری نیز در حال افزایش است.

پیشگیری

خطر ابتلا به لپتوسپیروز را می توان به شدت کاهش داد با:

  • شنا نکردن در آب هایی که ممکن است با ادرار حیوانات آلوده شده باشد؛
  • تماس نداشتن با حیوانات آلوده؛
  • کسانی که با آب یا خاک آلوده در تماس اند می بایستی از لباس های پوشیده به هنگام انجام فعالیت هایشان استفاده نمایند.

علایم بیماری

در انسان، لپتوسپیروز می تواند طیف وسیعی از علائم را ایجاد کند، از جمله:

  • تب شدید
  • لرز
  • سر درد
  • درد های عضلانی
  • استفراغ
  • زردی (زرد شدن پوست و چشم ها)
  • قرمز شدن چشم ها
  • درد شکمی
  • اسهال
  • راش های پوستی

بسیاری از علائم فوق بین بسیاری از بیماری ها مشترک است و از این رو ممکن است با سایر بیماری ها اشتباه گرفته شود. همچنین برخی از افراد آلوده ممکن است هیچ علامتی نداشته باشند. فاصله زمانیِ قرار گرفتن در معرض یک منبع آلوده تا بیمار شدن از 2 روز تا 4 هفته متغیر است. بیماری به طور ناگهانی با تب و سایر علایم شروع می شود. لپتوسپیروز می تواند در دو فاز رخ دهد:

  • فاز اولیه با تب و لرز، سر درد، درد عضلانی، استفراغ یا اسهال؛ که بیمار برای مدتی بهبود می یابد و دوباره بیمار می شود.
  • فاز ثانویه که شدیدتر بوده و فرد ممکن است دچار نارسایی های کلیه، کبد یا مننژیت شود.

بیماری از چند روز تا 3 هفته یا بیشتر ادامه پیدا می کند. بدون درمان، بهبودی تا چندین ماه زمان می برد.

لپتوسپیروز با آنتی بیوتیک هایی مانند داکسی سایکلین یا پنی سیلین درمان می شود که باید در اوایل بیماری به بیمار داده شود. آنتی بیوتیک های داخل وریدی نیز ممکن است برای افراد با علائم شدید تر مورد نیاز باشد.

انجام آزمایش لپتوسپیرا از روش PCR کیفی توسط بیمه های زیر صورت می گیرد. لطفا برای برآورد هزینه و تعرفه آزمایش بیمه مورد نظرتان را انتخاب کنید.

در صورت داشتن بیمه ی شهرداری با داشتن سوابق خود به یکی از شعب بیمه شهرداری رفته و با تائید کردن تست توسط سازمان به آزمایشگاه مراجعه نمائید .

برآورد هزینه :
000,000 ریال

طرف قرارداد با بيمه‌های تكميلی ايران، دانا، دی، پارسيان و سينا