تریکوموناس واژینالیس (Trichomonas Vaginalis)

تریکومونیازیس یک بیماری منتقله از تماس جنسی بسیار شایع می باشد که توسط یک انگل به نام تریکوموناس واژینالیس ایجاد می شود.

اگرچه علایم این بیماری در افراد مختلف، متفاوت است اما بسیاری از افراد حتی نمی دانند که عفونت با این انگل را دارند. انگل از طریق تماس جنسی از یک فرد آلوده به فردی که مبتلا نیست، انتقال می یابد. در زنان بیشترین قسمتی از بدن که با انگل می تواند آلوده شود؛ واژن، دهانه رحم، مجرای ادراری و قسمت خارجی آلت تناسلی زن (ولوا) می باشد. در مردان نیز مجرای ادراری (قسمت درونی آلت تناسلی)، آلوده ترین جای بدن است. از این رو به هنگام تماس جنسی، انگل از مجرای ادرای مرد به واژن یا بالعکس منتقل می شود. آلوده شدنِ دیگر نقاط بدن از قبیل دست ها، دهان یا مقعد توسط انگل معمول نمی باشد. علت اینکه چرا برخی از افراد آلوده دارای علامت هستند و برخی دیگر نه، هنوز مشخص نیست اما سن فرد و سلامت عمومی آن را در بروز علایم دخیل دانسته اند. افراد بدون علامت نیز می توانند عفونت را به شریک های جنسی خود منتقل کنند.

علایم از سوزش ساده گرفته تا التهاب های شدید متغیر است. در صورت بروز علایم، افراد علایم را 5 تا 28 روز پس از آلوده شدن، نشان می دهند. علایم می توانند پدیدار و سپس ناپدید شوند (بیایند و بروند). در مردان بیشتر علایم زیر دیده می شود:

  • خارش یا سوزش درون آلت تناسلی؛
  • سوزش پس از انزال (خروج منی)؛
  • وجود ترشحات از آلت تناسلی.

زنان مبتلا به تریکومونیازیس نیز ممكن است متوجه این علایم شوند:

  • خارش، سوزش، قرمزی و درد در ناحیه تناسلی؛
  • احساس ناراحتی به هنگام ادرار؛
  • تغییر در ترشحات واژن (مانند افزایش در مقدار ترشحات) که ممکن است بی رنگ، سفید، زرد یا سبز رنگ باشند و بوی ماهی دهد.

عفونت تریکومونیازیس چنانچه درمان نشود می تواند برای ماه ها یا سال ها ادامه پیدا کند.

زنان بارداری که مبتلا به تریکومونیازیس هستند ممکن است دچار زایمان زودرس شوند و نوزادان آنها نیز وزن کمی داشته باشند.

از روی علامت نمی توان تریکومونیازیس را تشخیص داد و نیاز به تست های آزمایشگاهی هست.

این بیماری دارای درمان است و می توان از طریق قرص های خوراکی (که حتی مصرف آنها در دوران بارداری نیز بلامانع است) آن را درمان کرد. فردی که درمان شد می تواند دوباره به این عفونت انگلی مبتلا شود. دیده شده که 1 نفر از هر 5 نفر مبتلا، 3 ماه پس از اینکه درمان دریافت کرده اند، مجدداً با انگل آلوده شده اند. از این رو حائز اهمیت است که هر دو طرف رابطه جنسی، درمان را دریافت کرده باشند و 7-10 روز پس از دریافت درمان، رابطه جنسی برقرار کنند.

افرادی که از نظر رابطه جنسی فعال هستند از طریق راه های زیر می توانند شانس ابتلا به این انگل را در خود کاهش دهند:

  • داشتن رابطه جنسی تنها با یک شریک جنسی که فاقد عفونت تریکومونیازیس است.
  • استفاده صحیح از کاندوم های لاتکس شانس ابتلا به این عفونت را کاهش می دهد اما به صفر نمی رساند زیراانگل می تواند نواحی ای را که با کاندوم پوشش داده نمی شوند را نیز آلوده کند. از این رو کاندوم حفاظت کاملی را ایجاد نمی کند اما استفاده کردن از آن قطعاً بهتر از نکردن آن است.

انجام آزمایش تریکوموناس واژینالیس از روش PCR کیفی توسط بیمه های زیر صورت می گیرد. لطفا برای برآورد هزینه و تعرفه آزمایش بیمه مورد نظرتان را انتخاب کنید.

در صورت داشتن بیمه ی شهرداری با داشتن سوابق خود به یکی از شعب بیمه شهرداری رفته و با تائید کردن تست توسط سازمان به آزمایشگاه مراجعه نمائید .

برآورد هزینه :
000,000 ریال

طرف قرارداد با بيمه‌های تكميلی ايران، دانا، دی، پارسيان و سينا