علایم اوریون

دسته‌بندی : اوریون |
در گروه : بیماران

اوریون با گونه های پف دار و ورم در پایینی ترین قسمت گوش که ناشی از تورم غدد بزاقی ست، شناخته می شود. تورم غدد بزاقی در عرض 1 تا 3 روز به اوج خود می رسد و در هفته بعد فروکش می کند. قسمت متورم به نواحی بالا و پایین خود فشار وارد می کند و همان طور که تورم شدیدتر می شود، انتهای استخوان فک[1] در زیر گوش به غیر قابل مشاهده می شود. حتی در موارد کمی ممکن است غدد بزاقی موجود در کف دهان نیز متورم شوند. شایع ترین نشانه های غیر اختصاصی دیگر نیز عبارتند از: تب ملایم که 3-4 روز طول می کشد، سردرد، درد عضلانی، خستگی، از دست دادن اشتها، تورم و درد غدد بزاقی (زیر گوش ها) در یک یا هر دو طرف (پاروتیت). علائم معمولا 16-18 روز پس از عفونت ظاهر می شوند، اما دوره کمون می تواند بین 12 تا 25 روز هم باشد. برخی افراد که به اوریون مبتلا می شوند علائم بسیار خفیف دارند یا بدون علائم هستند و اغلب آنها نمی دانند که بیماری را دارند. اکثر افراد مبتلا به اوریون در عرض چند هفته به طور کامل بهبود می یابند. حتی افراد واکسینه شده نیز ممکن است به بیماری مبتلا شوند اما بروز علایم شدید در آنها نادر است.

مرگ ناشی از این ویروس بسیار نادر است. دیگر عوارض اوریون مخصوصا در بزرگسالان شامل:

  • التهاب بیضه ها (اورکیت) در 3/3% مردانی که به بلوغ رسيده اند؛ در اغلب موارد تنها یکی از بیضه ها در گیر می شود اما حتی در صورت درگیری هر دو بیضه به ندرت منجر به مشکلات ناباروری (عقیمی) می شود.
  • التهاب مغز (آنسفالیت) در کمتر از 1% افراد مبتلا.
  • التهاب پرده ای که مغز و نخاع را پوشش می دهد (مننژیت)
  • التهاب تخمدان ها و یا بافت پستان (ماستیت) در 1% زنان بالغ مبتلا شده.
  • التهاب پانکراس (پانکراتیت)
  • ناشنوایی

 

[1] angle of the jawbone