درمان ویروس مولوسکوم کانتاجیازوم

درمان ویروس مولوسکوم کانتاجیازوم ویروس مولوسکوم کانتاجیازوم

از آنجا که عفونت با ویروس مولوسکوم در افراد سالم خود به خود رفع می‌شود، درمان غیر ضروری است. با این حال، مسائلی مانند چهره ناخوشایند ضایعات، بیماری زمینه‌ای آتوپیک (اگزما) و تمایل افراد جهت جلوگیری از انتقال ویروس، سبب می‌شود که افراد رو به درمان بیاورند.

اگر ضایعات ناشی از ویروس در ناحیه تناسلی (در اطراف آلت تناسلی مردان و زنان، واژن یا مقعد) باشد، درمان مولوسکوم توصیه می‌شود. از این رو در صورت مشاهده ضایعاتی در ناحیه تناسلی خود به پزشک مراجعه کرده زیرا احتمال دارد که دیگر بیماری‌های منتقله از طریق تماس جنسی را نیز داشته باشید.

از درمان خودسرانه ضایعات با به کار بردن درمان‌هایی که از اینترنت مطالعه می‌شوند، جداً خودداری کنید زیرا ممکن است منجر به بدتر شدن ضایعات و آسیب‌های جدی شود.

  • حذف فیزیکی

حذف فیزیکی ضایعات شامل کرایوتراپی (انجماد ضایعه با نیتروژن مایع)، کورتاژ (سوراخ کردن مرکز ضایعه و پاک کردن مواد پنیری شکل آن) و لیزر درمانی باشد. این روش ها سریع هستند و نیاز به یک مرکز بهداشتی با افراد آموزش دیده و در برخی موارد نیاز به بیهوشی موضعی هست و پس از این اقدامات فرد ممکن است درد، سوزش و زخم را تجربه کند. راه خوبی نیست که سعی کنید خودتان ضایعات یا مایع داخل ضایعات را از بین ببرید. با از بین بردن ضایعات توسط خودتان، ممکن است ناخواسته ویروس را به دیگر قسمت های بدن خود انتقال دهید و یا آن را به دیگران منتقل کنید. با خاراندن یا خراش دادن پوست نیز می‌توانید یک عفونت باکتریایی ایجاد کنید.

  • درمان خوراکی

بهبودی تدریجی ضایعات ممکن است از طریق درمان خوراکی حاصل شود. این تکنیک اغلب برای کودکان مناسب است زیرا کمتر دردناک بوده و می‌تواند توسط والدین در خانه صورت بگیرد. سایمتیدین خوراکی به عنوان یک درمان جایگزین برای کودکان کوچک که از درد و یا ایجاد زخم ناشی از کریوتراپی، کورتاژ و یا لیزر درمانی می‌ترسند، مورد استفاده قرار گیرد. سایمتیدین بی‌خطر و بدون درد بوده و خوب تحمل می‌شود، مولوسکاهای روی صورت به خوبی مولوسکاهای سایر نقاط بدن به این درمان پاسخ نمی‌دهند.

  • درمان موضعی

یک درمان خانگی قابل اعتماد برای مردان استفاده از کرم پودوفیلوتوکسین 0.5٪ است اما این درمان برای زنان باردار توصیه نمی‌شود زیرا ممکن است برای جنین سمی باشد. سایر گزینه‌ها برای درمان موضعی عبارتند از: ید و سالیسیلیک اسید، پتاسیم هیدروکساید، ترتینوئین، کانتوریدین و ایمیکوئیمُد[1]. ایمیکوئیمُد برای درمان مولوسکوما در کودکان اثبات نشده است و به دلیل عوارض جانبی احتمالی، استفاده از آن در کودکان توصیه نمی‌شود.

  • درمان برای افراد با نقص در سیستم ایمنی

اکثر درمان‌های نام برده در بالا در بیماران آلوده به ویروس با سیستم ایمنی سالم، موثر هستند با این حال، بیماران مبتلا به HIV/ ایدز یا سایر شرایط نقص سیستم ایمنی، اغلب به درمان‌های سنتی پاسخ نمی‌دهند. تعداد پایین سلول‌های CD4 با زیاد شدنِ مولوسکاهای صورت مرتبط است و می‌تواند به عنوان مارکری برای پیشرفت بیماری HIV در نظر گرفته شود. در افراد با نقص در سیستم ایمنی بهترین درمان برای مولوسکوم کانتاجیازوم تقویت و بهبود سیستم ایمنی است. در موارد وخیم، تزریق اینترفرون داخل ضایعات می‌تواند برای درمان مولوسکاهای صورت در این افراد مورد استفاده قرار بگیرد. عوارض جانبی شدید و ناخوشایند اینترفرون، شامل علائم شبیه آنفلوانزا، درد در محل تزریق، افسردگی و بی‌حالی، می‌باشد که آن را به یک درمان کمتر مورد استفاده تبدیل کرده است. علاوه بر این، درمان با اینترفرون در افراد سالم نیز موثر است. پرتودرمانی نیز کاربرد درمانی دارد اما به دلیل کمتر موثر بودن آن، کمتر استفاده می‌شود.

لازم به ذکر است که تمامی درمان‌های ذکر شده باید توسط متخصصین تجویز شده باشد.

 

[1] imiquimod